Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2012

δημοσκόπηση της Rass


Εκτυπώσιμη μορφήSend to friendPDF version
prothesi_rass.jpg
Σχεδόν ισοδύναμη εμφανίζεται η ΝΔ με τον ΣΥΡΙΖΑ στην πανελλαδική δημοσκόπηση της Rass που δημοσιεύει ο «ΤτΚ». Η διαφορά στην πρόθεση ψήφου έχει περιοριστεί στο 0,7% υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ (1,1% είχε καταγραφεί στην αντίστοιχη έρευνα του Οκτωβρίου), ενώ στην καταλληλότητα πρωθυπουργού, ο Αντώνης Σαμαράς αυξάνει τη διαφορά του έναντι του Αλέξη Τσίπρα στις 20,8 μονάδες (από 15,9 που ήταν πριν από δύο μήνες).

Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, στην πρόθεση ψήφου η ΝΔ συγκεντρώνει ποσοστό 24,8% ενώ πρώτος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ με 25,5%. Τρίτο κόμμα εμφανίζεται η Χρυσή Αυγή με ποσοστό 9,1% και ακολουθούν κατά σειρά, το ΠΑΣΟΚ με 5,7%, η ΔΗΜΑΡ με 5,0%, το ΚΚΕ με 4,8%, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 2,8%. Τέλος, «Οικολόγοι Πράσινοι» και «Δημιουργία Ξανά» συγκεντρώνουν ποσοστά, 1,4% και 1,2% αντίστοιχα.

Στο ερώτημα για το ποιος είναι ο «καταλληλότερος για πρωθυπουργός», ανάμεσα στους Α. Σαμαρά και Α. Τσίπρα, ο πρωθυπουργός προηγείται με 49,6% έναντι 28,8% του προέδρου της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ενώ 20,6% των ερωτηθέντων απαντούν «κανένας».




Στην ίδια έρευνα, αποτυπώνεται και η «ψήφος εμπιστοσύνης» στην τρικομματική κυβέρνηση καθώς στο ερώτημα : «Στην παρούσα φάση, ποια κυβέρνηση θα εμπιστευόσασταν για την αντιμετώπιση της κρίσης», το 45% των ερωτηθέντων απαντάει «τη σημερινή κυβέρνηση, το 43,7% «κυβέρνηση υπό τον ΣΥΡΙΖΑ» και το 28,4% «καμία».



Ενώ στο ερώτημα για το εάν ο ΣΥΡΙΖΑ «πιστεύετε ότι είναι έτοιμος να κυβερνήσει», το 73,8% δεν τον θεωρεί έτοιμο απαντώντας «Όχι, μάλλον όχι» και το 24,7% «Ναι, μάλλον ναι». Ενώ, και το 41,7% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει το ίδιο, ότι δηλαδή δεν έτοιμο το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να αναλάβει την εξουσία.





ΠΗΓΗ: ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ: Η Ωραία και το Τέρας! Γιάννης Μεϊμάρογλου


ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ: Η Ωραία και το Τέρας!




Γιάννης Μεϊμάρογλου από τη Μεταρρύθμιση

Το έχουμε αυτό το χούι, οι αριστεροί, να εξετάζουμε συνεχώς τα πράγματα σε βάθος, να αναλύουμε στρατηγικές και τακτικές και να εξαντλούμαστε... εξαντλώντας όλα τα πιθανά και απίθανα επιχειρήματα, προκειμένου να πάρουμε μια απόφαση. Τόσο, που στο τέλος δεν παίρνουμε καν την απόφαση! Κι επειδή η ζωή δεν είναι αρκούντως υπομονετική και... προχωράει χωρίς τις δικές μας αποφάσεις, χάνουμε συχνά κάποια ή κάποιες ευκαιρίες, απ’ αυτές που δεν παρουσιάζονται κάθε μέρα... Θυμάμαι, πριν από πολλά χρόνια, στον Συνασπισμό ακόμα κι ενώ είχαν αρχίσει τα έργα κάλυψης του Κηφισού, συνέχιζε να συνεδριάζει, εν μέσω διαφωνιών, η αρμόδια επιτροπή, για να διαμορφώσει την πρόταση του κόμματος!

Κάτι τέτοιο κινδυνεύουμε να πάθουμε και τώρα με τον περίφημο διάλογο αριστερών δημοκρατών και σοσιαλιστών, αν αγνοήσουμε μερικές απλές αλήθειες.

1. Ο βασικός κορμός της ΔΗΜΑΡ αποτελείται από τους συντρόφους εκείνους που συνειδητοποίησαν... επιτέλους, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε πλέον καμιά σχέση με την αριστερά που θέλαμε και που είχε ανάγκη ο τόπος. Μαζί με άλλους προοδευτικούς ανθρώπους, μεταρρυθμιστές, σοσιαλδημοκράτες κ.λπ., προχώρησαν στην ίδρυση μιας αριστεράς που πίστευε εξ αρχής ότι πρέπει να περάσει από τη βολή και τη σιγουριά της στείρας άρνησης, στην ανάληψη των όποιων ευθυνών της - μαζί και κυβερνητικών - στη μελλοντική πορεία της Ελλάδας. Το ’πε και το ’κανε!

2. Η μέχρι τώρα πορεία, τόσο της ΔΗΜΑΡ, όσο και της κυβέρνησης, δικαιώνουν τη στάση που υιοθετήθηκε. Διατηρώντας την αυτοτέλεια και το δικό της διακριτό στίγμα, η ΔΗΜΑΡ συμβάλλει στο δύσκολο έργο μιας κυβερνητικής -για πρώτη φορά- συνεργασίας, που φαίνεται ότι μπορεί να καταφέρει να σώσει μια χαμένη για πολλούς -στην Ελλάδα και το εξωτερικό- παρτίδα!

3. Είναι αυτή η διακυβέρνηση η ιδανική λύση για τη χώρα και ικανοποιεί, ως μόνιμη προοπτική, τα μέλη και τα στελέχη της ΔΗΜΑΡ;

Σε καμιά περίπτωση, νομίζω. Με τη ΝΔ κυρίαρχη, λόγω εκλογικού αποτελέσματος, δύναμη, το έργο της συγκυβέρνησης γίνεται πολύ πιο δύσκολο και σύνθετο. Οι παγιωμένες για χρόνια πρακτικές της άλωσης του κράτους, των αυθαιρεσιών και του συντηρητικού πολιτικού προσανατολισμού, κάθε άλλο παρά έχουν εγκαταλείψει τη δεξιά παράταξη!

4. Προφανώς η ΔΗΜΑΡ -όπως νομίζω και όλα τα κόμματα- θα ήθελαν να αποσπάσουν εκλογικά την απόλυτη πλειοψηφία του ελληνικού λαού και να εφαρμόσουν στο ακέραιο το κυβερνητικό τους πρόγραμμα. Τέτοια περίπτωση, προφανώς δεν υπάρχει. Τι επιλογές έχει λοιπόν η ΔΗΜΑΡ;

Ή να στρογγυλοκαθίσει με αυταρέσκεια στο... αστρονομικό -και πολιτικά εύθραυστο- για ανανεωτική αριστερά, 6%, ή να αναζητήσει τις πολιτικές δυνάμεις εκείνες, με τις οποίες έχει -ή πιστεύει ότι μπορεί να βρει- κοινά σημεία στην προοπτική μιας νέας, προοδευτικής αυτή τη φορά, διακυβέρνησης της χώρας μας.

5. Ποιες είναι αυτές οι πολιτικές δυνάμεις; Ο ΣΥΡΙΖΑ; Ας κάνει τότε η ΔΗΜΑΡ μια γενναία αυτοκριτική κι ας σπεύσει να προλάβει τις διαδικασίες ενοποίησης... Η Νέα Δημοκρατία μήπως; … Ποιες δυνάμεις απομένουν τότε; Ένα ΠΑΣΟΚ που αποσυντίθεται συνεχώς, μια πλειάδα φιλόδοξων ιδεολογικών ή... διαδοχικού χαρακτήρα κινήσεων, που είναι φυσικό να ανθίζουν στις σημερινές συνθήκες και, κυρίως, ένας απίστευτα μεγάλος αριθμός προοδευτικών ανθρώπων, ακόμα και επί χρόνια παροπλισμένων από την ενεργό πολιτική, που αγωνιούν και θέλουν "να γίνει επιτέλους κάτι" και με τη δική τους (επανα)δραστηριοποίηση! Δεν είναι ΔΗΜΑΡ όλοι αυτοί. Είτε γιατί δεν συμφωνούν σε ό,τι κάνουμε, είτε γιατί διατηρούν επιφυλάξεις, είτε γιατί κουβαλάνε απογοητεύσεις από το αριστερό παρελθόν τους... Αλλά θέλουν κάτι να γίνει και προσβλέπουν με ελπίδα στη ΔΗΜΑΡ! Σήμερα σκέφτονται να τη στηρίξουν, εκτιμώντας την προσπάθειά της, αύριο μπορεί να την κάνουν σπίτι τους. Έτσι γίνονται οι διευρύνσεις πια, όχι με βιογραφικά και στρατολογήσεις νέων μελών...

6. Πώς θα συναντηθούμε με όλες αυτές τις δυνάμεις, με όλους αυτούς τους προοδευτικούς ανθρώπους; Πώς θα πείσουμε τους έλληνες πολίτες ότι μπορούμε να αναλάβουμε τις τύχες του τόπου; Χωρίς κάποιο κοινό πρόγραμμα, χωρίς κάποια, έστω, σημεία κοινής δράσης; Χωρίς καν ένα στοιχειώδη μεταξύ μας διάλογο;

7. Και καλά να κάνουμε διάλογο με διάφορες δυνάμεις. Και με το ΠΑΣΟΚ όμως; Κάποιος σύντροφος, μάλιστα, το είπε πιο παραστατικά, σε πρόσφατη συζήτηση γι’ αυτό το θέμα: Είναι σαν να σε κλείσουν σ’ ένα δωμάτιο με ένα τέρας! Δεν καταλαβαίνετε ποιος θα νικήσει; (ο ίδιος εγκατέλειψε το τέρας πριν από λίγους μήνες...).

Ε, λοιπόν, αν οι ιδέες μας, οι απόψεις και οι προτάσεις μας, δεν μπορούν να ακουστούν πειστικά στο χώρο των αριστερών, δημοκρατικών και σοσιαλιστικών πολιτικών δυνάμεων, πολύ φοβάμαι ότι δεν θα χρειαστεί ολόκληρο τέρας για να μας νικήσει! Πολλοί σύντροφοι λένε από την άλλη, ότι δεν μπορούμε να συνεργαστούμε με ένα κόμμα που φέρνει σοβαρή ευθύνη για την κρίση. Ποιο ΠΑΣΟΚ είναι όμως αυτό που φέρνει την ευθύνη; Το 5,6%, που απόμεινε από το 45,6% του 2007; Και τελικά, πότε ένας Πασόκος σταματάει να θεωρείται υπεύθυνος για την κρίση;

Όταν εγκαταλείψει το λαβωμένο τέρας και εναγκαλισθεί την... ωραία ΔΗΜΑΡ;

Ο διάλογος ανάμεσα στις αριστερές, δημοκρατικές και σοσιαλιστικές δυνάμεις της χώρας, αποτελεί ασφαλώς ένα σοβαρό ζήτημα, που έχει σχέση με το ρόλο που θέλουμε να παίξει η ΔΗΜΑΡ στο χτίσιμο της Ελλάδας, στη νέα, μετά την κρίση εποχή. Και ως τέτοιο, πρέπει να αντιμετωπιστεί με πολιτικά επιχειρήματα, ψυχραιμία και νηφάλιο διάλογο, από όποια μεριά κι αν βλέπει ο καθένας. Χωρίς προκαταλήψεις, προαπαιτούμενα, αποκλεισμούς και αφορισμούς και μάλιστα από ένα χώρο που δίδαξε την τέχνη ν’ ακούει και να πείθει... Από έναν τέτοιο διάλογο, με σκοπό τη σύγκλιση και τη συνεργασία αυτοτελών -ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά- προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων, κινήσεων και πολιτών, η ΔΗΜΑΡ μόνο κέρδη μπορεί να αποκομίσει!

ΕΥΧΕΣ

Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2012

Πιο «υπεύθυνος» πεθαίνεις του βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Δράμας Καραγιαννίδη


Πιο «υπεύθυνος» πεθαίνεις


χαρείτε τον, ΣΥΡΙΖΑ Δράμας και μάλιστα βουλευτής...παραλληλίζει την κυβέρνηση με χουντα και τη ΔΗΜΑΡ δεκανίκι της.Γράφε Χρήστο γράφε ..όσο γράφεις καλό μας κάνεις και φανερώνεις την πολιτική ανάλυση που κάνετε για την σημερινή κατάσταση που μόνο με αυτή των Ανεξ. Ελλήνων μπορεί να συγκριθεί.


Ημερομηνία: 17/12/2012
Του Χρήστου Καραγιαννίδη

Η  ΔΗΜΑΡ  εμφανίστηκε στο πολιτικό σκηνικό με την υπόσχεση ότι θα εξέφραζε την ανάγκη της παρουσίας μιας δύναμης, υπεύθυνης και κοινωνικά προοδευτικής.
Για πολύ καιρό, τα ηγετικά στελέχη αυτού του κόμματος τόνιζαν με κάθε τρόπο την ανάγκη διαφάνειας, μεταρρυθμίσεων, απαγκίστρωσης από τα μνημόνια, προστασίας των φτωχών.
Η συμμέτοχη τους στο κυβερνητικό σχήμα απέδειξε πως ενδιαφέρονταν τελικά, κυρίως για την εξουσία, για τη νομή της οποίας δε δίστασαν  να συγκυβερνήσουν με την «δεξιότερη» της δεξιάς , υπηρετώντας με «συνέπεια» όλες τις πολιτικές και οικονομικές συνταγές που έχουν οδηγήσει στην υλική και ηθική εξαθλίωση ολοένα και πλατύτερων κομματιών της κοινωνίας.

Η υποτιθέμενη προσπάθεια συγκράτησης του δεξιού οδοστρωτήρα έγινε μέσω της τοποθέτησης υπουργών φίλιων προς τη ΔΗΜΑΡ, αλλά και γραμματέων των υπουργείων. Η παρουσία λόγου χάρη, του κυρίου Μανιτάκη στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης   «εξάντλησε» όπως φαίνεται, την ομαλή και δημοκρατική προσπάθεια αναμόρφωσης της δημόσιας διοίκησης.
Μεχρι στιγμής, το μόνο που δεν έχει κάνει ο υπουργός είναι να απειλήσει με φυλάκιση ή εξορία τους εργαζόμενους που αντιστέκονται στα διατάγματα και στις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου που υπογράφει «πιο γρήγορα και από τη σκιά του».


«Τόση πρόοδο είχαμε να δούμε από τη χούντα»

Αυτή η πολιτική εκδοχή της «αριστερής» σοσιαλδημοκρατίας προσπαθεί να διατηρήσει, σε επικοινωνιακό επίπεδο τουλάχιστον, κάποια υποτυπώδη προοδευτικότητα. 
Η ίδια όμως η πραγματικότητα τη διαψεύδει καθημερινά.
Πώς να αιτιολογήσεις  την υποστήριξη ακροδεξιών υπουργών όπως αυτή του Δένδια; 
Πώς να αιτιολογήσεις τα πογκρόμ μεταναστών και τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης;

Πώς να αιτιολογήσεις την φαρσοκωμωδία του «πάρων» στη ψήφιση των μέτρων κι αμέσως μετά, την υπερψήφιση του προϋπολογισμού που οδηγεί ευθέως στην εφαρμογή των μέτρων;
Πώς να εκλογικεύσει κανείς την αντίφαση που εντοπίζεται όταν ένα κόμμα διακηρύττει ότι υπερασπίζεται τη δημοκρατία, αλλά καταλήγει να επιδοκιμάζει πολιτικές πρακτικές που οδηγούν με συνοπτικές διαδικασίες στην απονέκρωση δημοκρατικών θεσμών και στη διακυβέρνηση με υπουργικά διατάγματα;
Πώς να μιλήσεις για κοινωνική συνοχή και ελευθερία έκφρασης, όταν στη χώρα υπάρχουν 3,5 εκατομμύρια άνθρωποι που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και οι διαδηλώσεις των πολιτών μετατρέπονται σε φεστιβάλ χημικών και αστυνομικής αυθαιρεσίας;
Στο όνομα ποιας αριστεράς εκποιείται ολόκληρος ο δημόσιος πλούτος, στο όνομα ποιας «υπεύθυνης» αριστερής πολιτικής κόβονται προνοιακά επιδόματα και κλείνουν δομές ψυχικής υγείας;

Στ’ αυτιά μας ακόμα ηχούν οι σοσιαλδημοκρατικές υποσχέσεις του κυρίου Φώτη Κουβέλη για σταδιακή απαγκίστρωση από τα μνημόνια  και για απονομή κοινωνικής δικαιοσύνης. Εκτιμά ότι υλοποιεί τις υποσχέσεις του συναινώντας στην απαξίωση της εργατικής νομοθεσίας και ψηφίζοντας «ναι σε όλα» αναφορικά με τις απαιτήσεις των δανειστών, εγχώριων και εξωτερικών;


«Τόση αξιοκρατία είχε να εγγυηθεί στον τόπο ο Γεώργιος Παπαδόπουλος»

Αυτό όμως που κατέδειξε την γυμνή ιδιοτέλεια των αυτοαποκαλούμενων αριστερών ήταν το μοίρασμα των θέσεων στον κρατικό μηχανισμό. Οι τρικομματικοί κυβερνώντες πήραν μολύβι και χαρτί και  μοίρασαν τις διευθυντικές θέσεις των κρατικών οργανισμών με τον διαχρονικό και «δοκιμασμένο» πελατειακό τρόπο:  κάθε αποτυχών βουλευτής εισέπραξε έναν παχυλό μισθό και μια κρατική θέση ασχέτως των ικανοτήτων του. 


«Τόση αξιοπιστία και υπευθυνότητα είχαμε να δούμε από τον αείμνηστο Λάμπρο Κωνσταντάρα, όταν υποδυόταν τον πολιτευτή και υπουργό Μαυρογιαλούρο»

Γι’ αυτό όμως που θα μείνει στην ιστορία η ΔΗΜΑΡ είναι για την «υπευθυνότητα», την «αξιοπιστία» και το «αταλάντευτο» των θέσεων της. Μνημείο αυτής της στάσης της είναι η υλοποίηση των προεκλογικών της υποσχέσεων που μιλούσαν για, «πάγωμα των μέτρων του Ιουνίου για τους μισθούς και τις συντάξεις», «όχι στις περικοπές δαπανών για το κοινωνικό κράτος», «καμία απόλυση δημοσίου υπαλλήλου», «διατήρηση της ΑΤΕ και του ΤΤ υπό δημόσιο έλεγχο», «επαναφορά του κατώτατου μισθού»..


«Τέτοια οικολογική συνείδηση είχαμε να δούμε από τον καιρό του ατυχήματος στο Seveso»

Να κλείσω με την οικολογική ευαισθησία των μνημονιακών αριστερών αναφέροντας δυο παραδείγματα: την, τουλάχιστον, «περίεργη» θέση τους σε σχέση με το θέμα της έκτροπης του Αχελώου και την απροκάλυπτα αντι - οικολογική θέση τους, για τον χρυσό της Χαλκιδικής, που έχει φέρει στα πρόθυρα της συνολικής αποχώρησης την τοπική οργάνωση της ΔΗΜΑΡ.


*Ο Χρήστος Καραγιαννίδης είναι Βουλευτής Δράμας ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ

σχετικά με τα περιστατικά βίας στα πανεπιστήμια


Ανακοίνωση του Tομέα Παιδείας και Έρευνας της ΔΗΜΑΡ σχετικά με τα περιστατικά βίας στα πανεπιστήμια

Ο τομέας Παιδείας και  Έρευνας της ΔΗΜΑΡ καταδικάζει απερίφραστα το γεγονός της ομηρείας του αντιπρύτανη του Πανεπιστημίου Μακεδονίας την περασμένη Τρίτη  από ομάδα φοιτητών, επειδή δεν συναινέσε  στα απαράδεκτα αιτήματά τους για εφάπαξ παραμονή τους (4+2 χρόνια) στη φοιτητική εστία και προχώρησε στον ετήσιο έλεγχο για την αξιολόγηση των πραγματικά δικαιούχων απόρων φοιτητών.
Θεωρούμε απαράδεκτη την εισβολή που έγινε για το ίδιο θέμα στο γραφείο του Κοσμήτορα της σχολής Φυσικών Επιστημών του ΑΠΘ, πάλι από ομάδα φοιτητών, οδηγώντας τον στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ  με λιποθυμικό επεισόδιο. Ο κοσμήτορας  του ΑΠΘ έχει υποστεί και κατά το πρόσφατο παρελθόν απαράδεκτη στοχοποίηση για τις απόψεις του σχετικά με την αναγκαία  μεταρρύθμιση στα ΑΕΙ-ΤΕΙ.
Πρωτοφανή επεισόδια σημειώθηκαν επίσης και στο ΕΜΠ, όταν ομάδα κουκουλοφόρων, αφού εισέβαλαν στο γραφείο καθηγήτριας του ΕΜΠ  και μέλος  του νεοεκλεγέντος Συμβουλίου Διοίκησης και  την απείλησαν,  μετά κατέστρεψαν το γραφείο της.
Σε καμία οργανωμένη κοινωνία δεν πρέπει να είναι ανεκτά τέτοια φαινόμενα φασίζουσας συμπεριφοράς. Τα πανεπιστήμια πρέπει να είναι χώρος παραγωγής νέας γνώσης και όχι εστίες βίας και  παρανομίας. Καλούμε την πανεπιστημιακή κοινότητα, τα κόμματα και τους φορείς της πολιτείας να αντιδράσουν πριν να είναι πολύ αργά.

Ερώτηση βουλευτών της ΔΗΜΑΡ για τις οφειλές της Γερμανίας προς το Ελληνικό Δημόσιο


Ερώτηση βουλευτών της ΔΗΜΑΡ για τις οφειλές της Γερμανίας προς το Ελληνικό Δημόσιο

ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τον κ. Υπουργό Οικονομικών
Με απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών κ.Σταϊκούρα , συγκροτήθηκε στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (Γ.Λ.Κ.) ομάδα Εργασίας με σκοπό, κατόπιν της  συστηματικής μελέτης των αρχείων που αφορούν τις υποχρεώσεις τις Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας προς το Ελληνικό Δημόσιο  όσον αφορά  στις πολεμικές επανορθώσεις του Β Παγκοσμίου Πολέμου, να  αποτυπώσει το ακριβές ποσό των οφειλών αυτών και την παράδοση του σχετικού πορίσματός της  μέχρι το τέλος του χρόνου.

Ενόψει τις παρόδου της πιο πάνω προθεσμίας ερωτάται   ο κ. υπουργός:
-Θα παραδοθεί το πόρισμα της επιτροπής μέχρι το τέλος του χρόνου; Αν όχι που οφείλεται η καθυστέρηση και πότε ορίζεται την νέα ημερομηνία παράδοσης του πορίσματος;
Οι ερωτώντες βουλευτές 
Δημήτρης Αναγνωστάκης
Μαρία Γιαννακάκη
Γιώργος Κυρίτσης
Βασίλης Οικονόμου
Νίκος Τσούκαλης
Γρηγόρης Ψαριανός

ΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΟΥΛ ΤΟΥ σ. ΧΡΗΣΤΟΥ


ΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΟΥΛ ΤΟΥ σ. ΧΡΗΣΤΟΥ
( Η αριστερά οφείλει να εκπροσωπεί πρωτίστως όσους δεν έχουν φωνή)

Πριν από  αρκετά χρόνια, όταν ακόμη ήμουν Γραμματέας της Ν.Ε. Δράμας του ΣΥΝ, ο σ. Παντελής έθεσε ένα ζήτημα σχετικά με τους εργαζομένους σε Δημόσιο και ΔΕΚΟ. Κατακεραυνώθηκε με τα γνωστά αριστερά επιχειρήματα. Δεν θα παίξουμε το παιχνίδι της Κυβέρνησης, η αντίθεση είναι μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας, δεν θα στρέψουμε τη μία κοινωνική τάξη κατά της άλλης. Ο Παντελής ψέλλισε: « τελικά κι εμείς με τους βολεμένους ήμαστε  !!!).
Χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια για να τολμήσει ένα τμήμα της Αριστεράς να αρθρώσει ένα διαφορετικό λόγο, να πει τα αυτονόητα: Ναι φταίει ο καπιταλισμός, αλλά όχι μόνο. Ναι πρέπει να κτυπηθεί το πελατειακό και ρουσφετολογικό κράτος, αλλά δεν μπορεί να μείνουν στο απυρόβλητο οι συντεχνίες. Ναι θα πρέπει να διορθωθούν στρεβλώσεις και ακρότητες στο εργασιακό και συνδικαλιστικό πεδίο. Ναι θα πρέπει και μεταξύ των διαφορετικών κατηγοριών εργαζομένων να υπάρχει κοινωνική αλληλεγγύη.
Με το ξέσπασμα της κρίσης η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ έκανε λόγο για δίκαιη λιτότητα, κοινωνική δικαιοσύνη, δίκαιη κατανομή των βαρών, πλαφόν σε μισθούς και συντάξεις.
Στην πολιτική υπάρχουν προτεραιότητες. Δεν μπορεί να γίνεται λόγος μόνο για εφοπλιστές, βιομήχανους, εκκλησία, φοροφυγάδες. Δεν μπορεί να ζητάμε αλληλεγγύη από τους εταίρους μας, όταν εμείς αδιαφορούμε για τους συνανθρώπους μας, το ενάμισι εκατομμύριο ανέργους, τους εκατοντάδες χιλιάδες που δεν παίρνουν ούτε επίδομα ανεργίας. Η αριστερά πρωτίστως γι αυτούς οφείλει και πρέπει να αγωνίζεται.
Επί πολλά χρόνια ισχυριζόμουν πως η εκπροσώπηση της Δράμας μόνο από τα δύο τότε μεγάλα κόμματα εξουσίας δεν είναι ότι καλύτερο. Ότι έρχεται η ώρα για Βουλευτή της Αριστεράς. Ακόμη και στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές αρθρογραφούσα για ένα Βουλευτή της Αριστεράς που θα κάνει τη διαφορά. Που δεν θα είναι «όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη», θα απουσιάζει ενδεχομένως από πολλούς γάμους και πανηγύρια, αλλά θα είναι κοντά στα ουσιαστικά προβλήματα του κόσμου.
Ο σ. Χρήστος Καραγιαννίδης είναι ένας νέος άνθρωπος, που εκλέχτηκε Βουλευτής της Αριστεράς. Η έως σήμερα στάση και δράση του αποδεικνύει πως δεν έχει καμία σχέση με τους πολιτικάντηδες που γνώρισε επί χρόνια ο τόπος, ούτε άλλωστε θα μπορούσε να έχει λόγω ιδεολογικής, πολιτικής και κοινωνικής προέλευσης και στάσης ζωής.
Ομολογώ όμως ότι ακόμη και εγώ που τον γνωρίζω αρκετά καλά, ξαφνιάστηκα διαβάζοντας το δελτίο τύπου που εξέδωσε για τους υπαλλήλους της Βουλής, οι οποίοι κατά την άποψή του κατασυκοφαντούνται από τα κυβερνητικά κόμματα και τα ΜΜΕ, ενώ οι μισθοί τους έχουν μειωθεί κατά 63%. Το ζήτημα βέβαια δεν είναι αν έχουν μειωθεί και πόσο οι μισθοί τους. Το πρόβλημα είναι ότι συνεχίζουν στις σημερινές τραγικές συνθήκες να διατηρούν προκλητικά προνόμια εκβιάζοντας το Κοινοβούλιο και τον Ελληνικό Λαό για την εσαεί διατήρησή τους.
Είναι προφανές ότι καμία άλλη κατηγορία εργαζομένων, επιστημόνων, εμπόρων δεν έπαιρνε και δεν παίρνει ακόμη και σήμερα εφάπαξ εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, όπως οι υπάλληλοι της Βουλής, γεγονός που έχει αναδείξει και η εφημερίδα Αυγή, που στηρίζει το ΣΥΡΙΖΑ.
Μόνο ιδεοληψίες του παρελθόντος μπορούν ναι δικαιολογήσουν τη στήριξη που ο ΣΥΡΙΖΑ και ο σ. Χρήστος παρέχουν στη συγκεκριμένη κατηγορία εργαζομένων, αρνούμενοι να αντιληφθούν τη σημερινή κρίσιμη κατάσταση.
Με τέτοιες όμως συμπεριφορές δικαιολογείται κάθε απολυμένος, κάθε άνεργος, κάθε απόκληρος της ζωής, αλλά και κάθε επιστήμονας, επαγγελματίας και έμπορος που μετά βίας πλέον επιβιώνει να αναφωνήσει: «και εσείς με τους βολεμένους είστε δηλαδή !!!»

                                                            Παναγιώτης Χατζηγεωργίου
                                        Δικηγόρος – Γραμματέας ΝΕ Δράμας ΔΗΜΑΡ